بار دیگر یادم آمد روز جنگ

روزهای آشنایی با تفنگ

روزهای عشق با سجاده ها

دوستی با ترکش خمپاره ها

زندگی آرام است مثل رامش یک خواب بلند

زندگی شیرین است مثل شیرینی یک روز قشنگ

زندگی رویایی است مثل رویای یکی کودک ناز

زندگی زیبایی است مثل زیبایی یک غنچه ی باز

زندگی تک تک این ساعت هاست

زندگی چرخش این عقربه هاست 

زندگی راز دل مادر من

زندگی پینه ی دست پدر است

زندگی مثل زمان درگذرست

مهم شاد بودن ماست

 خداوند بینهایت است اما

 به قدر نیاز تو فرود می آید

 به قدر آرزوی تو گسترده می شود

 و به قدر ایمان تو کارگشاست

این آفتاب مشرقی بی کسوف را

ای ماه سجده آور بسوزان خسوف را

لا تقربوا الصلوه مخوان و بهم مزن

این مستی بهم فشرده ی نظم صفوف را

می ترسم از صفای حرم با خبر شود

حاجی و نیمه کاره گذارد وقوف را

این واژهها کم اند برای سرودنت

باید خودم بچینم از نو حروف را

شیطان (ابلیس) از جنس جن و از آتش خلق شده است و قبل از اینکه از بهشت رانده شود خدا را هفتاد هزار سال عبادت کرد  تا اینکه به مقام ملائکه رسید .

وقتی خدا ا نسان را از خاک آفرید

شهادت فخر اولیا بوده است و فخر ما.

 شهادت عزت ابدی است، حیات ابدی است. آنها از شهادت بترسند و از مردن بترسند که مردن را تمام می دانند و انسان را فانی.

شهادت هدیه ای است از جانب خدای تبارک و تعالی برای آن کسانی که لایق هستند و دنبال هر شهادتی باید تصمیم ها قوی تر بشود.

ملتی که شهادت برای او سعادت است پیروز است.

آن که شهادت را در آغوش، همچون عزیزی می پذیرد، آن کوردلان نمی توانند با او مقابله کنند.

خط سرخ شهادت خط آل محمد و علی است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه طیبه آن بزرگواران و به پیروان خط آنان به ارث رسیده است.

همین شهادت ها پیروزی را بیمه می کند، همین شهادت ها است که دشمن شما را رسوا می کند در دنیا.

شهادت در راه خدا چیزی نیست که بتوان آن را با سنجش های بشری و انگیزه های مادی ارزیابی کرد.

خداوندا این دفتر و کتاب شهادت را همچنان به روی مشتاقان باز و ما را هم از وصول به آن محروم مکن.

عزیزان من! از فدایی دادن و نثار جان و مال در راه خدا و اسلام و ملت مسلمان نهراسید که این شیوه پیغمبر عظیم الشان و اوصیاء و اولیاء آنان بوده و خون ما رنگین تر از خون شهدای کربلا نیست.

این حس جلو آمدن برای اسلام و شهادت بود که ما را به پیروزی رساند.

خدای عزوجل فرمودند : ولایت علی بن ابی طالب (ع) قلعه من است هرکس داخل قلعه من شود از عذاب من درامان است

دوستی علی گناهان را می خورد آن چنان که آتش هیزم را می خورد .

هرکه می خواهد به دانش آدم و پرهیزگاری نوح و بردباری ابراهیم و عظمت موسی و عبادت عیسی نظر کند به علی بن ابی طالب (ع) بنگرد .

من امروزم را با نام ، یاد ، رضا ، تسلیم و عشق به خدا آغاز می کنم .

من خود را مرکبی برای گذر جریان روح الهی به اطرافم قرار می دهم .

امیدوارم که امروزبتوانم قدمی در جهت پیشرفت معنوی خود و دیگران بردارم .

خدایا امروز مرا از انرژی مثبت و بی پایان خود پرکن و سراسر امروز مرا پر از آرامش ، شادی و عشق حقیقی بفرما.

«أَلْمُؤْمِنُ يَحْتاجُ إِلى تَوْفيق مِنَ اللّهِ، وَ واعِظ مِنْ نَفْسِهِ، وَ قَبُول مِمَّنْ يَنْصَحُهُ.»
مؤمن نياز دارد به توفيقى از جانب خدا، و به پندگويى از سوى خودش، و به پذيرش از كسى كه او را نصيحت كند.

استوار كن، آشكار كن:

«إِظْهارُ الشَّىْءِ قَبْلَ أَنْ يُسْتَحْكَمَ مَفْسَدَةٌ لَهُ.»:
اظهار چيزى قبل از آن كه محكم و پايدار شود سبب تباهى آن است.

به کعبه گفتم تو از خاکی من از خاک

چرا باید به دور تو بگردم

ندا آمد تو با پا آمدی باید بگردی

برو با دل بیا تا من بگردم

پیامبر (ص ) :

 لیست الصلاة قیامک وقعودک ، انما الصلاة اخلاصک و ان ترید بها الله وحده

نماز برخاستن و نشستن تو نیست ، جز این نیست که نماز خالص قرار دادن توست و این که به آن خشنودی تنها خدا را بخواهی .

( اصول وافی ، ج 2، ص .109 شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 1، ص 325 )

بوی یوسف می دهد پیراهنت

ز انتظارت گشت چشمانم سپید

کو نسیمی کاورد سوی منت

گشته ام در رهگذارت خاک راه

تا که بنشینم به چین دامنت

دوستان رانیست چشم دیدنم

کاش بنشینم به چشم دشمنت

تا نفس دارم بیا تا با غزل

پاک سازم خستگی را از تنت

چند باید عندلیبی مثل من

در قفس باشد مقیم گلشنت

کم مبادا از سر قصری دمی

سایه گیسو پریشان کردنت

پیامبر خدا ص فرمود ای مردم براستی که راست ترین سخن ها کتاب خداست و برترین گفتار ها کلمه تقوی است و شریفترین سخنان ذکر خدای یکتاست و بهترین عمل ها عملی است که سود بخشد و برترین کوریها کوری دل است تاریکترین گمراهی و ضلالت گمراهی پس از هدایت است و برترین عذر خواهی ها عذرخواهی هنگام مرگ است و بدترین پشیمانی پشیمانی روزقیامت است و بهترین توشه ها پرهیزکاری است

ای مهدی صاحب زمان کز عکس تیغت آسمان

رنگ شفق را جاودان بر خاک خضرا ریخته

بنما رخ چون ماه را مرآت وجه الله را

و آن غمزه ی جانکاه را کز چشم شهلا ریخته

هزار مرتبه تقویم را ورق زده ایم
وهر چه جمعه ی بدخیم را ورق زده ایم
به جمعه ای نرسیدیم با نشانه ی تو
میان این تقویم ها کجاست خانه ی تو ؟
بدون چشم تو فانوس تا کجا برویم
بیا بیا که از این شهر بی حیا برویم
نگو که در عطش سرخ سیب خواهم مرد
و از نگاه شما بی نصیب خواهم مرد
اگر نیایی از این حجم درد می میرم
و از برودت این فصل سرد می میرم
بیا که آب کند گرم هر نگاه شما
به یک اشاره ی کوچک تمام یخ ها را
تو فصل پنجم این سالهای تکراری
و التیام بزرگ زمین تبداری
بیا سراغی از این کودکان خسته بگیر
سراغی از غنای به خون نشسته بگیر
به وقت شرجی احساسمان ستاره بیار
و بر شریعت خشکیده مان بیا و ببار
شب وخیم زمین را ستاره باران کن
و حجم شعر مرا استعاره باران کن
و التهاب زمین را ورق بزن آقا
و اضطراب زمان را به هم بزن حالا...

نشاط زندگیم از عنایت زهراست

عنان زندگیم دست حضرت مولاست

خدا کند بهشت هم کنارشان باشیم

کنار خانه یشان خانه داشتن زیباست

گذر نموده زکوی دلم خبر دارم

میان کوچه ی دل رد چادرش پیداست

چقدر مادر سادات دست و دل بازاست

همیشه چادر او خیمه گاه روضه ی ماست

ذل شکسته ی زهرا چه ساحلی دارد

چرا که جلوه ی آبی ترین دریاهاست

عجب سوال شگرفی نوشته اشک علی

مزار خاکی زهرا کجای این دنیاست

تمام عالمیان ناتوان ز حل این سوال

جواب کامل آن دست مهدی زهراست

هرچند پرشکسته شدی و نمی پری

اما هنوز مثل همیشه کبوتری

شکر خدا که پا شدی و راه می روی

انگار فاطمه کمی امروز بهتری

حتی برای دلخوشی ما چه خوب شد

مشغول کار خانه شدی روز آخری

شانه زدی به موی پریشان دخترم

می خواستی نشان دهی از مادری

با این قنوت نا متعادل چه می کنی

داری دعا به جان همسایه می کنی

هر چند خنده می کنی از دیدنم ولی

با طرز راه رفتن خود گریه آوری

بانو تو را قسم به دلم احتیاط کن

وقتی که دست جانب دستاس می بری

کم کم بساط زندگیم جمع می شود

آخر نگاه می کنی جور دیگری

مهدی جان ای کاش می دانستم چشمان پاک کدامین خاک حضور سبز تو را به تماشا نشسته است و بر نرمی قدمهایت بوسه می زند

مولای من ای کاش می دانستم کدامین سرزمین غریب با وجود نازنین تو آشنایی دارد و آغوش خویش را برای مهربانی هایت گشوده است

یابن الحسن سخت است برای من که سایه ی تمام مردم از میان کوچه های نگاهم بگذرد اما پنجره ی چشمانم به روی خورشید زیبای تو بسته باشد و باغ دلم از بهار صدایت بی نصیب بماند

ای یوسف دور از وطن سخت است برای من که از اشک فراقت بی طاقت شوم در حالی که مردمان یاد تو را از خاطر برده باشند

وفات حضرت معصو.مه تسلیت باد

برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید که گشایش شماهست

فرا رسیدن فرج دردست خداوند است و آنان که برای آن زمان تعیین می کنند دروغ می گویند

گناهی که تو را پشیمان کند بهتر از کار نیکی است که تو را به خود پسندی وا دارد

عیب تو تا آنگاه که روزگار با تو هماهنگ باشد پنهان است

قناعت ثروتی است پایان ناپذیر

زبان تربیت نشده درنده ای است که اگر رهایش کنی می گزد

سزاوارترین مردم به عفو کردن تواناترینشان به هنگام کیفر دادن است

بهار آمد که آرايد جهان را
صفا بخشد دل آزادگان را
بهار آمد که تا دل کام گيرد
ز درد و غصه ها فرجام گيرد
بهاري خوش تر از ايران من نيست
گلي خوش بوتر از خاک وطن نيست
درودم بر تو ايران زنده باشي
خزانت طي شود پاينده باشي