بار دیگر یادم آمد روز جنگ

روزهای آشنایی با تفنگ

روزهای عشق با سجاده ها

دوستی با ترکش خمپاره ها

 خداوند بینهایت است اما

 به قدر نیاز تو فرود می آید

 به قدر آرزوی تو گسترده می شود

 و به قدر ایمان تو کارگشاست

شیطان (ابلیس) از جنس جن و از آتش خلق شده است و قبل از اینکه از بهشت رانده شود خدا را هفتاد هزار سال عبادت کرد  تا اینکه به مقام ملائکه رسید .

وقتی خدا ا نسان را از خاک آفرید

شهادت فخر اولیا بوده است و فخر ما.

 شهادت عزت ابدی است، حیات ابدی است. آنها از شهادت بترسند و از مردن بترسند که مردن را تمام می دانند و انسان را فانی.

شهادت هدیه ای است از جانب خدای تبارک و تعالی برای آن کسانی که لایق هستند و دنبال هر شهادتی باید تصمیم ها قوی تر بشود.

ملتی که شهادت برای او سعادت است پیروز است.

آن که شهادت را در آغوش، همچون عزیزی می پذیرد، آن کوردلان نمی توانند با او مقابله کنند.

خط سرخ شهادت خط آل محمد و علی است و این افتخار از خاندان نبوت و ولایت به ذریه طیبه آن بزرگواران و به پیروان خط آنان به ارث رسیده است.

همین شهادت ها پیروزی را بیمه می کند، همین شهادت ها است که دشمن شما را رسوا می کند در دنیا.

شهادت در راه خدا چیزی نیست که بتوان آن را با سنجش های بشری و انگیزه های مادی ارزیابی کرد.

خداوندا این دفتر و کتاب شهادت را همچنان به روی مشتاقان باز و ما را هم از وصول به آن محروم مکن.

عزیزان من! از فدایی دادن و نثار جان و مال در راه خدا و اسلام و ملت مسلمان نهراسید که این شیوه پیغمبر عظیم الشان و اوصیاء و اولیاء آنان بوده و خون ما رنگین تر از خون شهدای کربلا نیست.

این حس جلو آمدن برای اسلام و شهادت بود که ما را به پیروزی رساند.

خدای عزوجل فرمودند : ولایت علی بن ابی طالب (ع) قلعه من است هرکس داخل قلعه من شود از عذاب من درامان است

دوستی علی گناهان را می خورد آن چنان که آتش هیزم را می خورد .

هرکه می خواهد به دانش آدم و پرهیزگاری نوح و بردباری ابراهیم و عظمت موسی و عبادت عیسی نظر کند به علی بن ابی طالب (ع) بنگرد .

من امروزم را با نام ، یاد ، رضا ، تسلیم و عشق به خدا آغاز می کنم .

من خود را مرکبی برای گذر جریان روح الهی به اطرافم قرار می دهم .

امیدوارم که امروزبتوانم قدمی در جهت پیشرفت معنوی خود و دیگران بردارم .

خدایا امروز مرا از انرژی مثبت و بی پایان خود پرکن و سراسر امروز مرا پر از آرامش ، شادی و عشق حقیقی بفرما.

بوی یوسف می دهد پیراهنت

ز انتظارت گشت چشمانم سپید

کو نسیمی کاورد سوی منت

گشته ام در رهگذارت خاک راه

تا که بنشینم به چین دامنت

دوستان رانیست چشم دیدنم

کاش بنشینم به چشم دشمنت

تا نفس دارم بیا تا با غزل

پاک سازم خستگی را از تنت

چند باید عندلیبی مثل من

در قفس باشد مقیم گلشنت

کم مبادا از سر قصری دمی

سایه گیسو پریشان کردنت